Patrzę na ciebie
Przez doświadczenie wieków
oczami które widziały
Jak umierają słońca
Jesteś tylko pyłem
Na moim płaszczu
Nie jesteś tym
Za co się uważasz
Masz prawo mnie nienawidzić
Masz prawo do mnie krzyczeć
Masz prawo się nie zgadzać
Ale mnie to nie obchodzi
Jestem tym
Który ma rację
Jedynym tym
Z którym musisz się liczyć
Mała Miła Mał
10 Styczeń 2012 at 18:47
Prostest Wiersz. Nie wiem na ile dobrze interpretuję, ale lubię to.
Aschar
10 Styczeń 2012 at 18:56
Tak, to jest protest. I cieszę się, że się podoba
Ὁ Άνδρειός
16 Styczeń 2012 at 16:57
Dawnom tu (czyli na twoim blogu) nie był, ale widzę, że niewiele się zmieniło. Jestem niemal pewien, że 5-6 lat temu znalazłbym co najmniej podobny treściowo tekst. Co nie znaczy, że się nie rozwijasz. Co do samego “protestu”.. Chyba cię Marcinie nie zdziwię, jeśli się odrobinę nie zgodzę. Jesteś w stanie zgadnąć, z czym?
Aschar
16 Styczeń 2012 at 20:55
Domyślam się Andrzeju, domyślam
No ale znasz mnie… Ja mam swój pogląd na niektóre sprawy 
Ὁ Άνδρειός
19 Styczeń 2012 at 19:29
Owszem, znam. Choć do dziś nie bardzo wiem skąd się to u Ciebie wzięło