W dźwiękach szczęku palnej broni
W śpiewie aniołów upadłych chórów
Pośród pyłu ziemi matki wzniesionego
Pośród powietrza o smaku krwi
Kroczy
Nie idzie a płynie
Wzrok ślepy
Wpatrzony w Bezczas
Apokalipsy Jeździec nadchodzi
Syn marnotrawny ziemi niczyjej
Zapowiada przyjście dzierżącego miecz
Ostatniego w korowodzie żyjących
Spójrz
Nadchodzi
Wiatr zapowiada
jego kroki
Przed nim
kroczą Zmiany
Setki tysięcy
olbrzymich Przemian
Nie umkniesz
Za horyzontem marzeń
Oto postać
Apokalipsy
Wszystko się zmienia
Czas zmienia ludzi
Ludzie zmieniają świat
Świat podnosi bunt.
Nie widzisz mnie
A czujesz moją obecność
Jestem w Tobie
Jestem Tobą
Byłem
jeszcze zanim
przyszedłeś na ten świat
Rosnę w Tobie
Sumieniem mnie zwą
Kiedy nie widzisz
światła w tunelu
zamknij oczy
usłysz mój szept
poczuj jak prowadzę
Twoje kroki
Nie bój się
Czuwam
Kim jest ten
Którego wszyscy się boją?
Kim on jest
Że wielu go na pojedynek wyzywa?
Jak duża jego siła
Że krew wzburza
Spojrzeniem?
Jak wiele dróg
Ludzie mylą
Przy jego dobrych radach?
Strach jego imię,
W godle swym
Wielkie zółte oczy nosi.
Strach jak Twój cień
Znajdzie cię wszędzie.
Jak wojownik waleczny
Nie spocznie póki nie zwycięży.
Niebo ma z lodu serce
Ale czasem płacze
Niebo ma z lodu serce
Łzy zamarzają w locie
Gdy kapią z niebieskiego policzka
Niebo ma z lodu serce
Nie czuje
Niebo ma z lodu serce
Ale my nie
Rozgrzewamy miłość w sercach
Kiedy sen
Nie przychodzi na zawołanie
Kiedy mimo krzyku
On jest głuchy
Gdy powieki
mimo wysiłków woli
sił nadludzkich
zamknąć się nie chcą
Gdy szmery
dnia ubiegłego
narastają
w kakofonię dźwięków
Odnajdź w sobie
Miejsce ciszy
Słoneczne trawy
cieniste lasy
Odnajdź w sobie
wieczne dziecko
prostotę świata
odnajdź siebie
i uśnij
snem spokojnym
na trawie łąki zielonej
pod niebem błękitnym
Bóg złagodzi Twój ból
Na duszę znękaną
Balsam wyleje
Przez cierpienie
Wybawiony od smutku
Zostaniesz
Niech rośnie
W siłę
Serce i potęga jego
Niech nie ugną się
Plecy twoje
Pod ciężarem cierpień
Nóż do dna wbity
Łatwiej wydobyć
Zabliźnić szybciej
Więc cierpień się nie bój
Przez cierpienie
Przychodzi szczęście
Niczym cukier rozsypany
Na czarnym blacie
kuchennego stołu
Na niebie gwiazdy
Na niebie chmury
Jak obłoczki mąki
Popychane wiatrem
z otwartego okna
Niebo jak kuchnia,
Domem jest niebo…
A…
zza chmur wyjdzie słońce
A…
wiatr będzie ciepły
A…
szumieć będzie trawa
A…
powietrze będzie pachnieć wiosną
A nocą…
gwiazdy będą błyszczeć
A…
świerszcze będą grywać
A…
my będziemy cały czas
Podejdź bliżej
Kiedy siedzę sam
Mam ochotę
Na dotyk
Na bliskość
Podejdź bliżej
Kiedy siedzę sam
Potrzebuję Ciebie
Zawsze
Wszędzie
Podejdź bliżej
Kiedy siedze sam
Nie bój się
Skrzywdzić może
Tylko samotność
Podejdź bliżej
Kiedy siedzę sam
Posłuchaj
Jak pulsuje krew
To szumi w skroniach miłość
