Gdzie ósmy kolor
Rozpoczyna swój bieg
Gdzie świat się kończy
Wielkim wodospadem
Tam jestem
I żyję niespokojne swe życie
Pośród magii i wiatru
Szybszego od światła
Dokarmiam bogów
Gdy mówię że wierzę
Samą swą myślą
Kształtuję swój świat
Z kosmicznej pustki
Wyłapuję idee
Które we mnie
Mogą dorastać
Widzę to co jest
Nie tylko to
Co chcą bym widział
Patrzę i nie oceniam
Oglądam i rozumiem
Widzę i wiem
Nie mówię wiele
Ponad to co trzeba
Czasem mniej nawet
Życie jest próbą
Którą trzeba zdać
Śmierć można pokonać
Nie chodzi tu
O używanie Słów
Czy Magii
Trzeba wiedzieć
Przede wszystkim
Kiedy ich nie używać
Czas ruszyć chyba
Dookoła świata
Zwiedzić Krawędź
Jak najdalej być
Od Dunmanifestin
I jego krnąbrnych bogów
Wyjrzeć poza horyzont
Zobaczyć to
O czym mówią tylko legendy
Spojrzeć w oczy A’Tuina
I czterech jego słoni
Płynących razem przez pustkę
Na koniec podróży
Spotkać Śmierć
I zagrać z nim w karty
Spróbować wygrać
Pojedynek spojrzeń
Zdobyć jego autograf
